وقتی خندیدم      ......   گفتن سنگین باش!

        وقتی جدی بودیم  ......  گفتن مغـــــروره !

        وقتی شوخی کردیم ..... گفتن پرحـــرفه!

       وقتی ساکت بودیم  ......  گفتن عاشــــقه !

                   حالا هم که عاشـــــــــقیم...

                             میــــگن گــــــــناه!!!....

این آپ را برای کسی کردم که عاشقه...یه عاشق واقعی...

من تو را باز دیدم و به یاد آوردم...

که نباید به دلی وعده ی بی مورد داد...!

كه ستاره بر همه می سوزد٬چشمکی میزند و می گذرد...

که قناری ز غریضست که چنین می خواند

و ز اجبارست که گل می روید٬چشمه می جوشد

ماه می تابد و خورشید چنین می سوزد

و به عشق کاری نیست...

عشق جز حرف و حدیثی نیست...!

و اگر عشق نباشد نیز٬گل می روید

آب می جوشد٬ماه می تابد و خورشید می سوزد

و فقط این دل سادست که به نام عشق

زندگی می بازد...!

سلام دوستان:

اين چند وقت امتحان دارم ،اگه كم آپ ميكنم يا دير بهتون سر ميزنم معذرت ميخوام

مرسي بابت كامنت هايي كه برام ميذارين

ببخشيد اگه براي اين آپ خبرتون نكردم

دوستون دارم خيـــــــــــــــلي زياد

" آوا "

چقدر سخته توچشماي كسي نگاه كني كه تموم

مهرت رو ازت دزديده وبجاش يه زخم هميشگي به

 قلب تو هديه داده وبجاي اينكه لبريز از كينه نفرت

شي حس كني كه هنوز دوستش داري...

 چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري

 تكيه بدي كه يكبار زير آوار غرورش همه ي

 وجودت له شده...

 چقدر سخته تو خيالت ساعت ها باهاش

حرف بزني اما وقت ديدنش هيچ چيز جز

سلام نتوني بگي...

چقدر سخته گل آرزوهات را توي يه باغ

ديگه ببيني وهزاربار تو خودت بشكني

و آروم زير لب بگي:

                "گل من باغچــــــــــــــــــه ي نو مبارك"

سلام دوستای گلم:

مرسی بابت نظراتتون مشوق خیلی خوبی بود.  

بازم بانظراتتون خوشحالم کنید

بای ...

سلام دوستای خوبی که با نظراتتون مشوق من برای نوشتن در این وب بودید.

من بخاطر درسام شاید چند وقتی نتونم آپ کنمِ،البته سعی میکنم که پنج شنبه ها اگه وقت داشتم آپ کنم اما نه مثل قبلا...

من فقط به امید نظرات شما تابستون فعالیت جدی دوباره یLღve City راشروع میکنم پس خواهش میکنم نظرتون را راجع به فعالیت دوباره ام بدید...

دلم برای تک تک شما تنگ می شه

این شعر قشنگ از شاعر محبوبم "مریم حیدرزاده"را هم به شما عزیزان تقدیم میکنم :

شبي از پشت يك تنهايي نمناك وباراني

ترا با لهجه ي گل هاي نيلوفر صدا كردم

تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم

پس از يك جستجوي نقره اي در كو چه آبي احساس

ترا از بين گل هايي كه در تنهایی ام رویید 

باحسرت صداکردم...                             

وتو در پاسخ آبي ترين موج دلم گفتي                             

دلم حيران وسرگردان چشماني ست رويايي

ومن تنها براي ديدن آن چشم

تو را در دشتي ازتنهايي و حسرت رها كردم

همين بود آخرين حرفت

ومن بعد از عبور تلخ غمگينت

حريم چشمانم را بر روي اشكي

از جنس غروب ساكت نارنجي خورشيد وا كردم

نمي دانم چرا رفتي؟

نمي دانم چرا؟

شايد خطا كردم...

وتو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي

نمي دانم كجا، تاكي، براي چه؟ ولي رفتي...

وبعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد

وبعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت

وبعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد

وگنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهر باني دانه برمي داشت

تمام بالهايش غرق در اندوه وغربت شد

وبعد از رفتن تو آسمان چشم هايش غرق در اندوه وغربت شد

وبعد از رفتنت انگار كسي حس كرد،

من بي تو تمام هستي ام از دست خوا هد رفت

وبعد از رفتنت دريا چه بغضي كرد

كسي نفهميد تو نام من را از ياد خواهي برد

ومن با آنكه مي دانم توهرگز ياد من را با عبور خود نخواهي برد

هنوز آشفته ي چشمان زيباي توام برگرد

ببين كه سر نوشت انتظار من چه خواهد شد

وبعد از اين همه طوفان وهم پرسش وترديد

كسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت:

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو

در ره عشق وانتخاب آن خطا كردم

ومن درحالتي ما بين اشك وحسرت وترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ وسرد ست

ومن در اوج پاييزي ترين ويراني يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا؟

شايد به رسم عادت پروانگيمان باز

براي شادي وخوشبختي باغ قشنگ آرزو هايت دعا كردم...

منو فراموش نکنید...

تا دیداری دوباره... خداحافظ 

دوستون دارم: آوا 

 در جلسه ي امتحان عشق
  من مانده ام و يك برگه ي سفيد
  يك دنيا حرف نا گفتني
  و يك بغل  تنهايي ودلتنگي...
  درد دل من در اين كاغذ كوچك جا نمي شود!
  در اين سكوت بغض آلود
  قطره اشكي هوس سرسره بازي مي كند !
  وبرگه ي سفيدم عاشقانه قطره را به آغوش مي كشد!
  عشق تو نوشتني نيست...
  در برگه ام كنار آن قطره   
   يك قلب كوچك مي كشم!

  وقت تمام است ...

  
  برگه ها بالا...    

دوستاي گل نظر يادتون نره لطفا...

سلام دوستای گل:

براتون چند تا عکس گذاشتم...

برای دیدن این عکس ها در سایز بزرگ وعکس های دیگه به ادامه ی مطلب بروید...

       می گفت زندگی باز تاب رفتار ماست !!!! 

زندگی او بازتاب کدام رفتارش می باشد ؟؟

يكی را دوست دارم
ولی افسوس او هرگز نميداند
نگاهش ميكنم شايد
بخواند از نگاه من
كه او را دوست مي دارم
ولی افسوس او هرگز نميداند
به برگ گل نوشتم من
تو را دوست مي دارم
ولی افسوس او گل را
به زلف كودكی آويخت تا او را بخنداند
به مهتاب گفتم ای مهتاب
سر راهت به كوی او
سلام من رسان و گو
تو را من دوست مي دارم
ولی افسوس چون مهتاب به روی بسترش لغزيد
يكی ابر سيه آمد كه روی ماه تابان را بپوشانيد
صبا را ديدم و گفتم صبا دستت به دامانت
بگو از من به دلدارم تو را من دوست مي دارم
ولی افسوس و صد افسوس
زابر تيره برقی جست
كه قاصد را ميان ره بسوزانيد
كنون وامانده از هر جا
دگر با خود كنم نجوا
يكی را دوست مي دارم
ولی افسوس او هرگز نميداند

میدونم نظر دادن فراموشت نمیشه  یادآوری کردم